اول از همه برایت آرزومندم که عاشق شوی،
و اگر هستی، کسی هم به تو عشق بورزد،
و اگر اینگونه نیست، تنهائیت کوتاه باشد،
و پس از تنهائیت، نفرت از کسی نیابی.
آرزومندم که اینگونه پیش نیاید، اما اگر پیش آمد،
بدانی چگونه به دور از ناامیدی زندگی کنی.
برایت همچنان آرزو دارم دوستانی داشته باشی،
از جمله دوستان بد و ناپایدار،
برخی نادوست، و برخی دوستدار
که دست کم یکی در میانشان
بی تردید مورد اعتمادت باشد.
و چون زندگی بدین گونه است،
برایت آرزومندم که دشمن نیز داشته باشی،
نه کم و نه زیاد، درست به اندازه،
تا گاهی باورهایت را مورد پرسش قرار دهد،
که دست کم یکی از آنها اعتراضش به حق باشد،
تا که زیاده به خودت غرّه نشوی.
و نیز آرزومندم مفیدِ فایده باشی
نه خیلی غیرضروری،
تا در لحظات سخت
وقتی دیگر چیزی باقی نمانده است
همین مفید بودن کافی باشد تا تو را سرِ پا نگهدارد.
همچنین، برایت آرزومندم صبور باشی
نه با کسانی که اشتباهات کوچک میکنند
چون این کارِ ساده ای است،
بلکه با کسانی که اشتباهات بزرگ و جبران ناپذیر میکنند
و با کاربردِ درست صبوری ات برای دیگران نمونه شوی.
و امیدوام اگر جوان که هستی
خیلی به تعجیل، رسیده نشوی
و اگر رسیده ای، به جوان نمائی اصرار نورزی
و اگر پیری، تسلیم ناامیدی نشوی
چرا که هر سنّی خوشی و ناخوشی خودش را دارد
و لازم است بگذاریم در ما جریان یابند.
امیدوارم حیوانی را نوازش کنی
به پرنده ای دانه بدهی، و به آواز یک سَهره گوش کنی
وقتی که آوای سحرگاهیش را سر می دهد.
چرا که به این طریق
احساس زیبائی خواهی یافت، به رایگان.
امیدوارم که دانه ای هم بر خاک بفشانی
هرچند خُرد بوده باشد
و با روئیدنش همراه شوی
تا دریابی چقدر زندگی در یک درخت وجود دارد..
بعلاوه، آرزومندم پول داشته باشی
زیرا در عمل به آن نیازمندی
و برای اینکه سالی یک بار
پولت را جلو رویت بگذاری و بگوئی: این مالِ من است.
فقط برای اینکه روشن کنی کدامتان اربابِ دیگری است!
و در پایان، اگر مرد باشی، آرزومندم زن خوبی داشته باشی
و اگر زنی، شوهر خوبی داشته باشی
که اگر فردا خسته باشید، یا پس فردا شادمان
باز هم از عشق حرف برانید تا از نو بیاغازید.
دیگر چیزی ندارم برایت آرزو کنم.
هر وقت که برای همسرتان کارت پستال می فرستید ، روی پاکت آن تمبر عاشقانه ای بزنید
- با ارزش ترین هدیه ممکن را برایش تهیه کنید
- بهترین جمله ای که معشوقتان برایتان نوشته است را قاب کنید و به دیوار اتاقتان بکوبید
- وقتی همسرتان در خانه مشغول خانه تکانی است ، ناهار آنروز را از رستوران تهیه و برایش به منزل ببرید
- در طول سال برای هم نقشه های عاشقانه ای بکشید
- تمام نامه های معشوقتان را با بوسه ، لاک و مهر کنید
- کمد لباسهایش را با اشعار و جملات عاشقانه تزئین نمائید
- ترانه ای که مضمون آن ، معنای نوع ارتباط شما را بیان می کند
- یک عکس نامزدتان را درون کیفتان بگذارید و با غرور آنرا به اقوام و خانواده تان نشان دهید
- درون تقویم همسرتان روز تولد خودتان و تمامی سالگردها را علامت گذاری نمائید
- تمام اوقات فراغت آخر هفته را با هم سر ببرید
- با کمک هم از فرزندتان عکس بگیرید
- برای برخورداری از زندگی عاشقانه فیلمهای بسیار عاشقانه نگاه کنید
- به هنگام صرف صبحانه بجای اینکه ساکت باشید یا روزنامه بخوانید ، با هم گپ بزنید
- دفترچه ای برای نوشتن خاطرات ملاقاتهایتان درست کنید و پس از پایان هر ملاقات علاوه بر خاطرات آن روز ، اندکی در
- مورد وقایع و احساسات خود درباره نامزدتان در آن صفحه بنویسید
- در مسیر های مشخص با هم پیاده روی های طولانی بروید
- در کنا ر هم نوشیدنی میل کنید
- یک شعر عاشقانه کوتاه بر روی کیک تولدش بنویسید
- برای احساسی تر کردن محیط زندگی ، اتاق خوابتان را با رنگ صورتی یا قرمز تیره رنگ آمیزی نمائید
- این را به خاطر بسپارید که باید خانواده و دوستان همسرتان را دوست داشته باشید یا لااقل آنها را تحمل کنید
- صبحها با یک بوسه به همسرتان صبح بخیر بگوئید
- از باغهای گل برای عشقتان دسته های گل بچینید
- از دوستانتان درباره روشها و روابط عاشقانه شان سؤالاتی بپرسید
- همین امشب شامش را قاشق ، قاشق در دهانش بگذارید
- پس از ازدواج نام شاعرانه ای برایش انتخاب کنید
- هر وقت همسرتان به شما هدیه می دهد ، بلافاصله از آن استفاده کنید و همیشه هم آنرا به کار گیرید
- برای عشقتان حساب بانکی خوبی باز کنید
- تکیه کلام مشترکی با هم داشته باشید
- وقتی به او کیف هدیه می دهید ، درون آنرا از اسکناس نو پُر کنید
- وقتی با نامزدتان تماس تلفنی می گیرید ، بعنوان زمینه سخنتان ترانه مورد علاقه اش را پخش کنید
- همیشه عکسش را همراه داشته باشید
- با اتفاق هم ورزش کنید
- در کنار هم با دیدن منظره سقوط یک شهاب سنگی آرزو کنید ... !
- دوران کودکی همدیگر را بازسازی نمائید و این نکته را باور کنید که از همان دوران کودکی بطور ناخودآگاه به یکدیگر عشق می ورزیدید و باز هم عشق را به هم عرضه دارید
- روی آئینه میز توالت پیام عاشقانه کوتاهی بوسیله رژ لب برایش بنویسید . هدایای مورد علاقه هم را به یکدیگر هدیه بدهید و در طول روز تمام احساسات عاشقانه تان را برایش ابراز دارید
- پنج جمله ای که می توانید همیشه به عشقتان بگوئید عبارتند از : تو بهترین هستی ، همیشه دوستت خواهم داشت ، عالی ترین همسر دنیایی ، خیره کننده و جذابی هستی ، تو تنها عشق حقیقی من هستی نیمه شبها را برای قدم زدن انتخاب کنید
- نقاشی کوچکی که در آن احساساتتان را به تصویر کشیده اید ، برایش بکشید
- به هنگام خواب موهابش را نوازش کنید
- و قتی بیمار است ، هر چند سرما خوردگی ساده ای باشد ، حسابی از او پرستاری کنید
- در یک غروب سرد ، ژاکتتان را روی شانه هایش بیاندازید
- در یکی از شبهای گرم تابستان با همدیگر در ایوان منزلتان بخوابید
-تنها از هم صحبتی با نامزدتان لذت ببرید. این موضوع قاعده ای اساسی در روابط عاشقانه است
همیشه عاشق و معشوق هم باشید
-در عوض اینکه تصور کنید هر آنچه شما فکر می کنید عاشقانه است بیاموزید که تصور کنید آنچه همسرتان در ذهن می پروراند عقاید عاشقانه هستند
-صبح زود از خواب برخیزید و در کنار هم نظاره گر طلوع خورشید باشید
-تمای یادگاری های عشق قدیمی تان را از بین ببرید و از این مهمتر این که همه عشقهای گذشته تان را بدست فراموشی بسپارید
-بهترین لباسهایتان را در منزل و برای همسرتان بپوشید
-در مقابل مادر, خواهر و دوستان و همکاران همسرتان از او تعریف کنید چون او بخاطر اینکه شما را بیشتر دوست خواهد داشت
-شبها در گوش همسرتان آوای عشق را نجوا کنید
-در کتابخانه بدنبال کتابها و مجلاتی که در مورد راههای بهبود روابط عاشقانه نوشته شده است بگردید
-هنر خوب صحبت کردن را فرا بگیرید
-درباره زندگی عاشقانه تان از هیچ تلاشی دریغ نورزید
-برای اینکه در روابط عاشقانه خالقانه عمل کنید, روی توسعه دادن نیم کره راست مغزتان کار کنید
-نظریه احمقانه (( زن سالاری)) یا ((مرد سالاری)) را دور بیاندازید چون این نظریه رابطه شما را تحت تاثیر فشار زیادی قرار می دهد
-فقط باید در نظر داشته باشدی که همه ما انسان هستیم
-صبح را با یکدیگر آغاز کنید و در ابتدای روز به روی یکدیگر لبخند بزنید. این روش بسیار خوبی برای اغاز روز است
-عشق واقعی در چیزهای کوچک نهفته است..پس چرا چیزهایی که خاطرات خوش کودکی را بیاد همسرتان می آورند را به او هدیه نمی دهید؟
-وقتی با هم به گردش می روید بذله گو و بشاش باشید
-همین حالا هر چه دستتان است زمین بگذارید نزد همسرتان بروید و به او بگوئید دوستت دارم
-با چهره ای خندان و شاداب بهمراه هدیه کوچک به محل کار نامزدتان بروید
-عاشق پیشه بودن را به روزهای آخر هفته موکول نکنید بلکه بکوشید در تمام طول هفته عاشقانه برخورد کنید
-به خودتان این جرات را بدهید که متفاوت از عشاق دیگر باشید و رفتارتان منحصر بفرد باشد
-به او تعهد بدهید که برای همیشه با او و در کنارش خواهید بود و عاشقانه دوستش خواهید داشت
-کسی که عاشق می شود باید برای تحمل و چشم پوشی از خطاهایی که می بیند اما نمی تواند در مقابل آنها کاری بکند صبور و آرام باشد
-عاشقی باشید که طبق سنن قدیمی و کهن جانش را فدای معشوق می کند
-باهمدیگر و برای همدیگر دعا کنید
-پس از مدتی که از ازدواجتان می گذرد به هتل ماه عسلتان بازگردید و در همان اتاقی که ساکن بودید اقامت کنید
-وقتی همسرتان در بیمارستان بستری است هر روز برایش گل ببرید
-در زمانهای زیر به سراغ همسرتان بروید:
خوشی............عشق.............ناخوشی
-از خودتان شخصیت بزرگی به او نشان بدهید
-به هنگام تماشای تلویزیون همسرتان را در آغوش بگیرید
-از عشقتان دفاع کنید
-هیچ وقت از یک هدیه بعنوان رشوه استفاده نکنید
-بهترین راه حل برای برخورداری از یک زندگی راحت و ایده ال این است که ازدواج کنید
-توسط یک بالن پیام عاشقانه برایش بفرستید
-وقتی نامزدتان را ملاقات می کنید در طول دیدارتان شادابی خود را حفظ کنید
-این موضوع را بخاطر بسپارید که اول باید خودتان را دوست بدارید تا بتوانید براستی همسرتان را دوست داشته باشید
-برای بقیه عمر دادگاه و محکمه یکدیگر باشید
-سبد گل گرانقیمتی از گلهای مورد علاقه اش برایش سفارش بدهید
-هرگاه همسرتان چندان عاشق پیشه نیست مستقیما این مطلب را به او گوشزد نکنید. به او بگوئید که از نظر احساسی تغییر کرده است
-عشق انبوهی از بزرگ نمایی ها و تفاوتهای بین یک شخص و دیگران است
-اجازه ندهید روزهای بارانی مانع از بیان احساسات شما باشند.بلکه در زیر باران در کنار هم قدم بزنید, آواز بخوانید و برقصید
-یکبار دیگر به ماه عسل بروید و اغلب این کار را تکرار کنید
-به همسرتان کتابهایی که دوست دارید هدیه کنید تا متوجه بشود که شما از علائق دیگر او نیز خبر دارید
-با بوسه صبحگاهی همسرتان را از خواب بیدار کنید
-درباره چیزهایی که در زندگی برایتان اهمیت دارد برایش صحبت کنید
-همیشه در همه چیز پیش قدم باشید
-پس از هر جر و بحث و دعوا غرورتان را کنار بگذارید و از همسرتان معذرت خواهی کنید
-سعی کنید احساساتش را متحول بسازید باید همچون محرکی برای قلبش باشید نه مانند یک نوشیدنی آرام بخش
-سنگ صبور و محرم راز یکدیگر باشید
-در مواقع لزوم قوانین روزمره و عرفهای اجتماعی را زیر پا بگذارید
-تا پایان عمر همچون زوجهای جوان بیاندیشید
-در آغاز هر فصل یک سرویس جواهر به او بدهید
-با همسرتان طوری رفتار کنید که در چشم او جذابتر شادتر و دلنشین تر بنظر برسید
-کلمات غیر رمانتیکی که باید حتما از آنها بپرهیز شود را بکار نبرید و همواره از جملات احساسی بهره بگیرید
-فقط برای بانوان : هرگز همسرتان را مسخره نکنید
-همواره بکوشید همسرتان را جذب دلبریها و محبتهای خودتان بکنید
-از اطمینان و اعتماد در قلب همسرتان سرمایه ای جاودانه جمع کنید
-با هم درباره نظریه تان در مورد عشق به بحث بنشینید
-فقط برای آقایان: عشق بازی کنید, جنگ نکنید
-هنر مذاکره کردن را یاد بگیرید چون اینکار کلیدی برای بازکردن درهای عشقی دیرپاست
-در ذهنتان افکار عاشقانه بپرورانید.هر چه بیشتر این کار را انجام دهید احساسات رمانتیک شما بیشتر رشد خواهد کرد و به بار می نشینند
-لباسهایتان را به او قرض بدهید
-بگذارید زمان بگذرد صمیمیت با گذشت زمان زیادتر می شود
-به معجزات بخصوص نوع عاشقانه ان معتقد باشید
-هر شخص بر اساس آنچه اهدا می کند ثروتمند شناخته می شود نه آنچه که دارد
-به همسرتان بگوئید که جذابترین شخص برای شماست
-به خودتان نیز یادآوری کنید که جذابترین شخص برای او هستید
-ازدواج کنید..! ما این کار را کردیم و دیدیم که ارزشش را داشت و موجب پیشرفت روابط عاشقانه شد
-همواره عاشق همسرتان بشید
-اتاق خوابتان را به بهترین و جذابترین وجه بیارائید
-روزهای سخت زندگی را هم در کنار همدیگر آسان کنید
-همیشه به همسرتان بگویید که چقدر دوستش دارید
-روزی را به قدردانی از همسرتان اختصاص دهید
-قلبتان را طوری بسازید که درون آن بین شما و عشقتان نوعی توازن ایده آل وجود بیاورید
عشقتان را به آرامی و با اشتیاق ببوسید شاید این هنری باشد که برای انجام آن به تمرین نیازمند باشید
-در گوش او نجوا کنید


همیشه عاشق و معشوق هم باشید
-در عوض اینکه تصور کنید هر آنچه شما فکر می کنید عاشقانه است بیاموزید که تصور کنید آنچه همسرتان در ذهن می پروراند عقاید عاشقانه هستند
-صبح زود از خواب برخیزید و در کنار هم نظاره گر طلوع خورشید باشید
-تمای یادگاری های عشق قدیمی تان را از بین ببرید و از این مهمتر این که همه عشقهای گذشته تان را بدست فراموشی بسپارید
-بهترین لباسهایتان را در منزل و برای همسرتان بپوشید
-در مقابل مادر, خواهر و دوستان و همکاران همسرتان از او تعریف کنید چون او بخاطر اینکه شما را بیشتر دوست خواهد داشت
-شبها در گوش همسرتان آوای عشق را نجوا کنید
-در کتابخانه بدنبال کتابها و مجلاتی که در مورد راههای بهبود روابط عاشقانه نوشته شده است بگردید
-هنر خوب صحبت کردن را فرا بگیرید
-درباره زندگی عاشقانه تان از هیچ تلاشی دریغ نورزید
-برای اینکه در روابط عاشقانه خالقانه عمل کنید, روی توسعه دادن نیم کره راست مغزتان کار کنید
-نظریه احمقانه (( زن سالاری)) یا ((مرد سالاری)) را دور بیاندازید چون این نظریه رابطه شما را تحت تاثیر فشار زیادی قرار می دهد
-فقط باید در نظر داشته باشدی که همه ما انسان هستیم
-صبح را با یکدیگر آغاز کنید و در ابتدای روز به روی یکدیگر لبخند بزنید. این روش بسیار خوبی برای اغاز روز است
-عشق واقعی در چیزهای کوچک نهفته است..پس چرا چیزهایی که خاطرات خوش کودکی را بیاد همسرتان می آورند را به او هدیه نمی دهید؟
-وقتی با هم به گردش می روید بذله گو و بشاش باشید
-همین حالا هر چه دستتان است زمین بگذارید نزد همسرتان بروید و به او بگوئید دوستت دارم
-با چهره ای خندان و شاداب بهمراه هدیه کوچک به محل کار نامزدتان بروید
-عاشق پیشه بودن را به روزهای آخر هفته موکول نکنید بلکه بکوشید در تمام طول هفته عاشقانه برخورد کنید
-به خودتان این جرات را بدهید که متفاوت از عشاق دیگر باشید و رفتارتان منحصر بفرد باشد
-به او تعهد بدهید که برای همیشه با او و در کنارش خواهید بود و عاشقانه دوستش خواهید داشت
-کسی که عاشق می شود باید برای تحمل و چشم پوشی از خطاهایی که می بیند اما نمی تواند در مقابل آنها کاری بکند صبور و آرام باشد
-عاشقی باشید که طبق سنن قدیمی و کهن جانش را فدای معشوق می کند
-باهمدیگر و برای همدیگر دعا کنید
-پس از مدتی که از ازدواجتان می گذرد به هتل ماه عسلتان بازگردید و در همان اتاقی که ساکن بودید اقامت کنید
-وقتی همسرتان در بیمارستان بستری است هر روز برایش گل ببرید
-در زمانهای زیر به سراغ همسرتان بروید:
خوشی............عشق.............ناخوشی
-از خودتان شخصیت بزرگی به او نشان بدهید
-به هنگام تماشای تلویزیون همسرتان را در آغوش بگیرید
-از عشقتان دفاع کنید
-هیچ وقت از یک هدیه بعنوان رشوه استفاده نکنید
-بهترین راه حل برای برخورداری از یک زندگی راحت و ایده ال این است که ازدواج کنید
-توسط یک بالن پیام عاشقانه برایش بفرستید
-وقتی نامزدتان را ملاقات می کنید در طول دیدارتان شادابی خود را حفظ کنید
-این موضوع را بخاطر بسپارید که اول باید خودتان را دوست بدارید تا بتوانید براستی همسرتان را دوست داشته باشید
-برای بقیه عمر دادگاه و محکمه یکدیگر باشید
-سبد گل گرانقیمتی از گلهای مورد علاقه اش برایش سفارش بدهید
-هرگاه همسرتان چندان عاشق پیشه نیست مستقیما این مطلب را به او گوشزد نکنید. به او بگوئید که از نظر احساسی تغییر کرده است
-عشق انبوهی از بزرگ نمایی ها و تفاوتهای بین یک شخص و دیگران است
-اجازه ندهید روزهای بارانی مانع از بیان احساسات شما باشند.بلکه در زیر باران در کنار هم قدم بزنید, آواز بخوانید و برقصید
-یکبار دیگر به ماه عسل بروید و اغلب این کار را تکرار کنید
-به همسرتان کتابهایی که دوست دارید هدیه کنید تا متوجه بشود که شما از علائق دیگر او نیز خبر دارید
-با بوسه صبحگاهی همسرتان را از خواب بیدار کنید
-درباره چیزهایی که در زندگی برایتان اهمیت دارد برایش صحبت کنید
-همیشه در همه چیز پیش قدم باشید
-پس از هر جر و بحث و دعوا غرورتان را کنار بگذارید و از همسرتان معذرت خواهی کنید
-سعی کنید احساساتش را متحول بسازید باید همچون محرکی برای قلبش باشید نه مانند یک نوشیدنی آرام بخش
-سنگ صبور و محرم راز یکدیگر باشید
-در مواقع لزوم قوانین روزمره و عرفهای اجتماعی را زیر پا بگذارید
-تا پایان عمر همچون زوجهای جوان بیاندیشید
-در آغاز هر فصل یک سرویس جواهر به او بدهید
-با همسرتان طوری رفتار کنید که در چشم او جذابتر شادتر و دلنشین تر بنظر برسید
-کلمات غیر رمانتیکی که باید حتما از آنها بپرهیز شود را بکار نبرید و همواره از جملات احساسی بهره بگیرید
-فقط برای بانوان : هرگز همسرتان را مسخره نکنید
-همواره بکوشید همسرتان را جذب دلبریها و محبتهای خودتان بکنید
-از اطمینان و اعتماد در قلب همسرتان سرمایه ای جاودانه جمع کنید
-با هم درباره نظریه تان در مورد عشق به بحث بنشینید
-فقط برای آقایان: عشق بازی کنید, جنگ نکنید
-هنر مذاکره کردن را یاد بگیرید چون اینکار کلیدی برای بازکردن درهای عشقی دیرپاست
-در ذهنتان افکار عاشقانه بپرورانید.هر چه بیشتر این کار را انجام دهید احساسات رمانتیک شما بیشتر رشد خواهد کرد و به بار می نشینند
-لباسهایتان را به او قرض بدهید
-بگذارید زمان بگذرد صمیمیت با گذشت زمان زیادتر می شود
-به معجزات بخصوص نوع عاشقانه ان معتقد باشید
-هر شخص بر اساس آنچه اهدا می کند ثروتمند شناخته می شود نه آنچه که دارد
-به همسرتان بگوئید که جذابترین شخص برای شماست
-به خودتان نیز یادآوری کنید که جذابترین شخص برای او هستید
-ازدواج کنید..! ما این کار را کردیم و دیدیم که ارزشش را داشت و موجب پیشرفت روابط عاشقانه شد
-همواره عاشق همسرتان بشید
-اتاق خوابتان را به بهترین و جذابترین وجه بیارائید
-روزهای سخت زندگی را هم در کنار همدیگر آسان کنید
-همیشه به همسرتان بگویید که چقدر دوستش دارید
-روزی را به قدردانی از همسرتان اختصاص دهید
-قلبتان را طوری بسازید که درون آن بین شما و عشقتان نوعی توازن ایده آل وجود بیاورید
عشقتان را به آرامی و با اشتیاق ببوسید شاید این هنری باشد که برای انجام آن به تمرین نیازمند باشید
-در گوش او نجوا کنید
هر كه خوبی كرد زجرش میدهند
هر كه زشتی كرد اجرش میدهند
باستان كاران تبانی كرده اند
عشق را هم باستانی كرده اند
هرچه انسانها طلایی تر شدند
عشق ها هم مومیایی تر شدند
اندك اندك عشق بازان كم شدند
نسلی از بیگانگان آدم شدند

ای گل تازه که بویی ز وفا نیست تورا.
خبر از سرزنش خار جفا نیست تورا
التفاتی به اسیران بلا نیست تو را
رحم بر بلبل بی برگ و نوا نیست تو را
.ما اسیر غم و اصلا غم ما نیست ترا
.با اسیرغم خود رحم چرا نیست ترا
مدتی شد که در آزارم و می دانی تو
به کمند تو گرفتارم و می دانی تو
از غم عشق تو بیمارم و می دانی تو
داغ عشق تو به جان دارم و می دانی تو
خون دل از مژه می بارم و می دانی تو
از برای تو چنین زارم و می دانی تو
از زبان تو حدیثی نشنودم هرگزاز تو شرمنده یک حرف نبودم هرگز
مکن آن نوع که آزرده شوم از خویت
دست بردل نهم و پابکشم از کویت
گوشه ای گیرم و من بعد نیایم سویت
نکنم بار دگر یاد قد دلجویت
دیده پوشم ز تماشای رخ نیکویت
سخنی گویم و شرمنده شوم از رویت
بشنو پند و مکن قصد دل آزرده خویش
ورنه بسیار پشیمان شوی از کرده خویش
چند صبح آیم و از خاک درت شام روم
از سر کوی تو خودکام به ناکام روم
صد دعا گویم و آزرده به دشنام روم
از پی ات آیم و با من نشوی رام روم
دور دور از تو من تیره سرانجام روم
نبود زهره که همراه تو یک گام روم
کس چرا این همه سنگین دل و بدخو باشد؟
جان من این روشی نیست که نیکو باشد
از چه با من نشوی یار چه می پرهیزی؟
یارشو با من بیمار چه می پرهیزی؟
چیست مانع، ز من زار چه می پرهیزی؟
بگشا لعل شکربار چه می پرهیزی؟
حرف زن ای بت خونخوار چه می پرهیزی؟
نه حدیثی کنی اظهار چه می پرهیزی؟
که تو را گفت به ارباب وفا حرف مزن
چین بر ابرو زن و یکبار به ما حرف نزن
درد من کشته شمشیر بلا میداند
سوز من سوخته داغ جفا می داند
مسکنم ساکن صحرای فنا میداند
عاشقی همچو منت نیست! خدا می داند
چاره من کن و مگذار که بیچاره شوم
سر خود گیرم و از کوی تو آواره شوم
از سرکوی تو با دیده تر خواهم رفت
چهره آلوده به خوناب جگر خواهم رف
تتا نظر می کنی از پیش نظر خواهم رفت
گر نرفتم ز درت شام، سحر خواهم رف
تنه که این بار چو هربار دگر خواهم رف
تنیست باز آمدنم باز، اگر خواهم رفت
چند در کوی تو با خاک برابر باشم؟
چند پامال جفای تو ستمگر باشم؟
چند پیش تو به قدر از همه کمتر باشم؟
از تو چند ای بت بدکیش مکدر باشم؟
می روم تا به سجود بت دیگر باشم!
باز اگر سجده کنم پیش تو کافر باشم!
خود بگو از تو کشم ناز و تغافل تا کی؟
طاقتم نیست از این بیش تحمل تا کی؟
سبزه دامن نسرین تو را بنده شوم
ابتدای خط مشکین تو را بنده شوم
چین بر ابرو زدن و کین تو را بنده شوم
گره بر ابروی پرچین تو را بنده شوم
حرف ناگفتن و تمکین تو را بنده شوم
طرز مهجوری و آئین تو ر ا بنده شوم
کیست استاد تو؟ اینها ز که آموخته ای؟!
این همه جور که من از پی هم می بینم
زود خود را به سرکوی عدم می بینم
دیگران راحت و من این همه غم می بینم
همه کس خرم و من درد و الم می بینم
لطف بسیار طمع دارم و کم می بینم
هستم آزرده و بسیار ستم می بینم
خرده بر حرف درشت من آزرده مگیر!
حرف آزرده درشتانه بود خرده مگیر
آنچنان باش که من از تو شکایت نکنم
از تو قطع طمع لطف و عنایت نکنم
پیش مردم ز جفای تو حکایت نکنم
همه جا قصه درد تو روایت نکنم
دیگر این قصه بی حد و نهایت نکنم
خویش را شهره هر شهر و ولایت نکنم
گوش کنی خاطر وحشی ز نگاهی سهل است
سوی تو گوشه چشمی ز تو گاهی سهل است
ای گل تازه که بویی ز وفا نیست تو را
خبر از سرزنش خار جفا نیست تو را
اما اسیر غم و اصلا غم ما نیست تو را
با اسیر غم خود رحم چرا نیست تو را؟
فارغ از عاشق غمناک نمی باید بود
جان من: این همه بی باک نمی باید بود
گر ز آزردن من هست غرض مردن من
مردم، آزار مکش از پی آزردن من
جان من، سنگدلی دل به تو دادن غلط است
بر سر راه تو چون خاک فتادن غلط است
چشم امید به روی تو گشادن غلط است
روی پرگرد به راه تو نهادن غلط است
رفتن و راه ز کوی تو ستادن غلط است
جان شیرین به تمنای تو دادن غلط است
مدتی هست که حیرانم و تدبیری نیست
از غمت سر به گریبانم و تدبیری نیست
از جفای تو بدینسانم و تدبیری نیست
زندگی بی تو و تنهایی |
زنده گـــی بی تـــو و بی عشق عذاب است وبیا سیــنهء غــــم زده گـــان پر زکــــــباب است وبیا ازفـــــراقــــت بـه خـــدا جـــان ودلــم خـسته شده اشـــک در ســــاغرِ دل بــــــــــادهء ناب اســـت وبیا میـــــروی بـــا لــــبِ پرخــنده ز پیشـی نظــــرم هــر نفس زنده گـــی ام بی تو عــذاب اسـت وبیا عشــــق درسیــنهءمن شعــــله وراست مــــیدانی کــــــوه و دشت وکـمرو مـــاه به خواب است وبــیا هــــرقــــــدر چـــــال طبیبـــانه و تیــــمـــاروملا عـمــر و عیشم بخـــــدا پا به رکـــــاب است وبیا طلبِ وصـــــلِ تـــو دارم بخــــــدا هــــر نفــــسی از ســرو پـــــــــــا و وجــودم به اعصاب است وبیا ازجـــــــمالِ محـــوشت روزه و در ذکـــــــــر خدا بوســــه ازگــــردِ لبت مــثل شـــراب اســـت وبیا رنگ من برگی خـــــزان ازغم هجــــــــرانِ توشد دیده ام پـــــــرشده ازگـــــردش آب اســــت وبیا تا بکــی " نصــرت" بیچــاره به صد شور وفغان یک نظـــــــربــــرخِ بیمـــار صــواب اســت وبیـــا بــــــی تو تنهــــائی تبــــاهم کـــــرد و رفـــت بــــا غــــــــم و درد آشنـــا هم کـــرد و رفــت بـــی تو رازِ عــــــــشقِ من کــــی بود فـــــاش بــند بـــند از هــــــــم جــــداهم کـــرد و رفـــت بــــی تـــــــــــو این عـــــمرِ عـــزیزم شد تبــاه غـم شــــــــریک با اشک و آ هـم کــرد و رفــت بــــی تو بــیـــمـــاری فـــــتــــــاد در جـــانِ مـن بـــــی رقــــــــم ســـــــرد و سـیاهم کـــرد رفت مــــــی کنــــــم در بــســــــــتری غــم نــاله هـا تــــکـــه تــــکـــه مــــثلِ کــاهم کـــرد و رفــت بـــــــی تو بـــر من زنده گـــــی بــــاشد حـــرام در دو عـــــــــــــــالم روسیاهــــم کـــرد و رفــت بـی تــــــــو " نصــــرت " حــالتش گــردید زار گـــردی دامــانـــش فــنـــاهـــم کــرد و رفــت |
عاشقانها |
دلــــــم امشب هـــــــــوای یار کــــــرده غــــــــــــــــــــم دوری مــــرا بیمار کرده چــو شمعی روز و شب سوزم ز هجران بجـــــای اشــک خــــــون ریـزم به دامان پرســـــتوی دلــــــم امشب کجـــــــایی عــــزیز خوشگلــــم پس کی می یایی تو خـــــــورشـــــید منی، گرما به من ده تـــو امــــــــروز منی، فــــــردا به مـن ده الا ای اخــــــــــتر شب هـــــــــای تارم گل امـــــــــــــید در فصل بهـــــــــــــارم خـــــــــدا را شکر گویم من شب و روز چـنین گنجـــــــــینه ای در سینه دارم شبی تا نیمـه شب بـیدار بـــــــــــودم به قــــــــصد فال، حــافظ را گشــــودم بخواندم شـــــعری از حـــافظ که گـــفتا جـــــدایی ســــــــر رسد امــروز و فـردا بگفتا شــــــــــهد کـامت باز گــــــــــیرم دوباره زندگــــــــــــــــــــی آغاز گـــــیرم به فـــــــــــــردا من هـــزار امــــید دارم بدیدارت دقـــــــــــــایــق را شــــــمـارم وقتی دلتنگ شدی به یاد بیار کسی رو که خیلی دوستت داره وقتی ناامید شدی به یاد بیار کسی روکه تنها امیدش تویی وقتی پر از سکوت شدی به یاد بیار کسی رو که به صدات محتاجه وقتی دلت خواست از غصه بشکنه به یاد بیار کسی رو که توی دلت یه کلبه ساخته وقتی چشمات تهی از تصویر مشد به یاد بیار کسی رو که حتی توی عکسش بهت لبخند میزنه چه قدر سخته تو چشماي کسي که تمام عشقت رو ازت دزديدو به جاش يه زخم هميشگي رو به قلبت هديه داده زل بزني و به جاي اينکه لبريز کينه و نفرت شي ، حس کني هنوزم دوسش داري چه قدر سخته دلت بخواد سرت رو باز به ديواري تکيه بدي که يه بار زير آوار غرورش همه وجودت له شده چه قدر سخته تو خيالت ساعتها باهاش حرف بزني اما وقتي ديديش هيچ چيزي جز سلام نتوني بگي چه قدر سخته وقتي دونه هاي اشک گونه هاتو خيس کنه اما مجبور باشي بخندي تا نفهمه که هنوزم دوسش داري چه قدر سخته گل آرزوهاتو تو باغ ديگري ببيني و هزار بار تو خودت بشکني و اون وقت آروم زير لب بگي : گل من دوست دارم خلیی زیاد |
دوستت دارم |
دیگر چگونه میتوان عشق را تفسیر نمود چگونه با کاغذ و قلم میتوان تجسمی از یک رویا را کشید که در آن عاشقانه ها نمایان باشد هرگز نخواهیم توانست آرزویی را آنگونه که هست بخواهیمش و درکش کنیم و من حقیر چگونه خواهم توانست دلتنگی ام را که روز به روز کثیر تر میشود و غمی که همچون کوه استوار در مقابلم مانده و خیال از هم پاشیدن هم ندارد را برایتان ترسیم کنم آنگونه که هست نمیتوانم دلتنگی ام را ثابت کنم که هر لحظه خاطرات را در ذهن تداعی می کنم و خیال جدایی هم ندارم عشق من تو نیز نمی توانی مرا و دلتنگی مرا بفهمی و من هم نخواهم توانست تو و دلتنگی تورا بفهمم این است که هیچ چیز در این دنیا مفهومی ندارد عشق من با اینکه دیواری میانمان فاصله انداخته اما هر لحظه که اشک در چشمانم حلقه میزند ود لتنگی ها را بیش از پیش حس می کنم باز هم آرزوی وصال را زمزمه میکنم چرا که هر دوی ما همچنان خود را پیش هم وبرای هم فرض میکنیم دورم از تو ای عشق قشنگم. ودل تنگم دلتنگ روزهای عشقی مون روزهایی که باعث حسرت همه بود همه ی اونایی که اکنون به خاطر فاصله ها در قلب سنگی شون بشکن میزنن گرچه از تو دورم اما با تو زنده ام و در خیال و رویا با توزندگی میکنم مهر تو بند جونمه با تو خستگی ندارم با تو به خدا رسیدم و خودم رو پیدا کردم لذت می برم از عاشقانه بودنها هر چندبی قراری و دلتنگی های زیادی دارد اما تنها با عشق است که میتوان به اعماق رفت و رازو رمزهارا کشف نمودتو عزیزی برای کویر قلبم مثل یک رود! تویی آرامش وجود من و همقدم وهمسفرمن در جاده ی زندگی. تورا نیاز دارم مثل نیاز گنجشک به آسمان! منی که قشنگ ترین و آرامش بخش ترین خاطرات را با تو دارم از تو تمنا میکنم از تویی که عشق را برای قلبم به ارمغان آوردی تمنا میکنم باز هم بمان ومرا در قلبت نگه دار ونگذارکه همه بیننده ی تنهایی و گریه های من باشند ای که به شیوه عشقی و به زلالی نگاه نگاهم کنن که نگاه تو آبیست بر روی آتش دل. یه روز اومدی مثل موج دریا بوی پیرهنت مثل خواب و رویا سایه های ما رو شنای ساحل پا به پا بی صدا غرق تمنایه روز اومدی تو سکوت سردم سر به راه شد این دل دوره گردم حالا چی شده که می خوای جدا شی چی شده تو بگو من چه کردم حالا باز منو نسیم و موج دریا میمونیم بدون تو غریب و تنها به خدا بی تو یه صدف شکستم به خدا حالا باز منو نسیم و موج دریا میمونیم بدون تو غریب و تنها به خدا بی تو یه صدف شکستم به خدا دوباره تو باد موهاتو رها کن منو راهیه شب قصه ها کن میمیرم واسه تب تند لبهات دوباره زیر لب اسمم و صدا کن اشکم و پاک کن از گونه ی من سر بزار باز رو شونه ی من منو سیاه کن با دروغ تازه بگو که میگیری بهونه حالا باز منو نسیم و موج دریا میمونیم بدون تو غریب و تنها به خدا بی تو یه صدف شکستم به خداااا دوباره تو باد موهاتو رها کن منو راهیه شب قصه ها کن میمیرم واسه تب تند لبهات دوباره زیر لب اسمم و صدا کن اشکم و پاک کن از گونه ی من سر بزار باز رو شونه ی من منو سیاه کن با دروغ تازه بگو که میگیری بهونه ی |
قلب من |
چه احساس نازنین و شیرینیه کسی که دوسش داری بشینی به چشاش نگاه کنی تا عمق وجودت،از یه گرمای عمیق آب بشه قلبت پر تپش بشه انگار که داره از سینت کنده میشه چه احساس عجیبیه وقتی بخوای با دستانت،صورتش رو حس کنی با موهاش بازی کنی از لباش...خدای منِ باور کردنی نیست اونی که میخوای دوسش داری عاشقشی کنارت باشه باهات باشه همراهت باشه هم پات باشه ای خدا منو به عشقم برسون چه لطيف است حس آغاز دوباره، و چه زيباست رسيدن دوباره به روز زيباي آغاز تنفس و چه اندازه عجيب است ، روز ابتداي بودن! و چه اندازه شيرين است امروز روز ميلاد... روز تو! روزي که تو آغاز شدي اگر اشک ها نمی بود داغ ها سرزمین وداع را می سوزاند کسی را که خیلی دوست داری همیشه زود از دستش میدهی پیش از آن که خوب نگاهش کنی مثل پرنده ای زیبا بال می گیرد هنوز بعضی از حرف هایت را به او نگفته بودی هنوز همه لبخندهای خود را به او نشون نداده بودی همیشه این گونه بوده است کسی را که از دیدنش سیر نشده ای زود از دنیای تو می رود .امشب تمام گذشته ام را ورق زدم : پر از لحظه های سیاه ، لحظه های داغ و پرالتهاب بی قراری ، دلتنگی افسرده گی ، خاموشی ، سکوت ، اشک ، سوختن .... چیزی نیافتم . دلم به درد می آید وقتی سرنوشت را به نظاره می نشینم کاش می شد سرنوشت را با آن روزهای شیرین عجین کرد نفرین به بودن وقتی با درد همراه است . من از قصه زندگی ام نمی ترسم من از بی تو بودن و به یاد تو زیستن و تنها از خاطرات گذشته تعذیه کردن می ترسم . زندگی ام در اوج جوانی بین شب و روزهایی است که باید بهترین سال های زندگی ام باشد ، چنان به هم گره خورده است که منجر به نابودی همه جانبه ام می شود . ای کاش می تونستم از دستت فرار کنم به چه زبانی بهت بگم ازت بدم میاد تو رو خدا دیگه دنبالم نیا دلم هوس لحظه معراج روح را کرده است دست تو ، سایه تو همیشه بر سر آدم ها قدرت نمایی می کند تا آدم ها خلق میشن تو موجود نفرت انگیز هم به دنیا میای دلم می خواهد تمام بغض هایم را جمع کنم و با تمام وجود و تمام اشک هایم بگویم که خیلی دوست دارم.... یب |
دوست |
شب رفتنت عـــزيـــــزم هـرگز از يادم نميــره واسه هر کسي که ميگم قلبشو آتيش ميگيره دل مــن يه دريا خون بود چشم تو يه دنيــا ترديد آخرين لحظه نگاهت غصه داشت باز ولي خنديد شب رفتنت يه ماهي توي خشکي رفت و جون داد زلـــزلــه خيـلي دلا رو اون شــب از غصــه تـکـون دادهمه انگار مشکي بودن شب رفتنت که رفتي گفتي ديگه چــاره اي نيست ديدم اون بالاها انگار عکس هيچ ستاره اي نیست چشام بارون گرفت اون شـب من تا مي خواستم ببارم آره تنها يادگارت سرنوشت ما يه ميدون زندگي اما يه بازي پـيـش اسـم ما نوشـتـن حقــتــه بايد ببازي شب رفتن تو خـونـدن واســه مــن هـمـه لالايــي يکي مي گفت که غريبي يکي مي گفت بي وفايي شب رفتن تو ابرا واسه گريه کم آوردن آشناها براي زخم وا شده ام مرهم آوردن شب رفتن تو غربت جاي اونجا اينجا پـيـچـيد دل تو بدون منظور رفت و خوشبختي مو رفتنت پاشيدم همه اشکامو تو کوچه قول تو آروم گذاشتم شب رفتنت دلم رفت پيش چشمايي که خيسن پيـش شاعــرا کـه دائــم از مســافــر ميـنـويســن شب رفتن تو ديـدم تـا که غـم نـيـاد ســراغـت هيچ زمون روشن نميشه واسه ي کسي چراغت آیا شما این شخص را میشناسید ؟ م نام : غم شهرت : سرگردان زادگاه : ویرانه تاریخ تولد : دوران غم شماره شناسنامه : نامفهوم مدت محکومیت : حبس ابد نام پدر : رنج نام مادر : درد نام پدربزرگ : درویش تنها نام مادربزرگ : سلطان غم چراغم : شمع سقفم : اسمان مونسم : شب کارم : حسرت یادم : انتظار دردم : فراغ فریادم : سکوت ارزویم : تو زندگیم : فقط تو امیدم : فقط تو ادرس : خیابان غمستان میدان تنهایی چهارراه بدبختی – خیابان رنج – کوچه (عشق تو ) ... بلی فهمیدم این کیه عاشـــــــقی را شرط اول ناله و فریاد نیست تا کسي از جان شيرين نگذرد فرهاد نيست عاشــــــــــــــقي مقدورهــــر عـياش نيست غــــــــــــــــــم کشيدن صنعت نقاش نيست |
آررو |
روزی ازم پرسید که بزرگترین آرزوی تو چیست؟ گفتم تحقق یافتن آرزوی تو... اما افسوس هرگز ندانستم آرزوی او جدایی از من بود خنده ات را به همه بده، ولی لبخندنت را به یکنفر عشقت را بهمه بده، ولی وجودت را به یکنفر بگزار همه عاشقت باشند، ولی خودت عاشق یکنفر می گویند که آدمها هرکس را که دوست دارند برای رسیدن به آن از تمام دنیا میگزرند توکه تمام دنیای منی چطور ازت بگزرم ای عشق واقعی چگونه ستایشت کنم در حالی که قلبت از محبت بی نیاز است چگونه ببوسمت وقتی که عشقت در وجودم جاری میشود بگذار نامت را تکرار کنم نامت زیباست دلنشین است چه داشته ای که اینگونه مرا طلسم کرده ای من اینگونه نبودم تو عشق را با من آشنا کردی تو هوای دلم را با طراوت کردی زمانی که با تو هستم به آسمان بیکران پرواز میکنم پس بدان دوستت دارم گرچه پایان راه را نمیدان |
نوي |
قفس |
این عشق ماندنی است این عشق بودنی است این لحظه های با تو نشستن سرودنی است این لحظه های ناب در لحظه های بی خودی و مستی ، شعر بلند حافظ از تو شنودنی است این سر نه مست باده این سر که مست... مست دو چشم سیاه توست... اینک به خاک پای تو می سایم... کاین سر به خاک پای تو با شوق ستودنی است تنها تو را ستودم من پاکباز عاشقم از عاشقان تو با مرگ آزمای ، اگر که شیوه تو آزمودنی است این تیره روزگار ، در پرده غبار ، دلم را فرو گرفت تنها به خنده ، با شکر خنده های تو ، گرد و غبار دل تنگم زدودنی استدر روزگار هر که ندزدید مفت باخت من نیز می ربایم...! اما چه بوسه...! بوسه از آن لب ربودنی است ...! تنها تویی که بود و نبودت یگانه بود... غیر از تو هر که بود ، هر آنچه نمود نیست... بگشای در به روی من و عهد عشق بند ، کاین عهد بستنی است...! این در گشودنی است...این شعر خواندنی است... این شعر ماندنی این شعر بودنی... این لحظه های پرشور... این لحظه های ناب... یبی این لحظه های با تو نشستن سرودنی است! میخوام تا ابد باهات باشم چه جوری حرفتو باور کنم ببین ....ببین با رفتنت چه به روزم آوردیمیگفتی غمتو نبینم هرگز اما خودت غمو به خونه دلم دعوت کردی ببین دستهایی که یه زمانی تو دستهای تو جا داشت الان لرزونه این چشم ها همون چشم هاییه که زمانی عشقو بهش نشون دادی اما الان مثل آسمون ابری و بارانی ببین گیسوانم سپید شده همون گیسوانی که میبوسیدی و میبوییدی و نوازش میکردی اینم قلبمه همون قلبی که زمانی منزلگاه تو بود اما الان خرد شده تکه تکه هاشو با اشکام سر هم کردم اگه اومدی بمونی تا ابد با من باش من همونم همون فرشته ارزوهات پیر شدم و ناتوان اما هنوز عاشقتم هنوزم دوستت دارم بیشتر از گذشته |
دل حزین |
دل حزین تاکـــی ز درد و رنج خرابی دل حزین نقشی بروی سینه ی آبی دل حزین میدان کربلاســت همه روز و روزگار در کام تشنگان تو شرابی دل حزین فریاد خستگان بشـــــنو از دل زمان دردا اسیر پنجه ی خوابی دل حزین چون بغض سرد درکف ایام سرد یأس بر شعله ی زمانه کبابی دل حــــزین در بزم اهل دل نزنی جام عاشقی تا از شراب نفس خـرابی دل حزین برکن قبای زهد که جزدام فسق نیست شیخی ولی برنگ شــــــبابی دل حزین سنگی ولی بدامن غم گرد میشوی مفقود مثل نقش بر آبی دل حـــزین شاکی تواز«زریر»چرامیشوی چنین؟ بر ماتم زمـــانه کتابی دل حـــــزین |
خالصانه |
ای آرزو، ای سرچشمه هستی، ای مایه خوشی و سعادت من، ای الهام دهنده شاعران، ای رمز عشق، ای شراب روح لطیفتر از نسیم شدید تر از باران بمان ...... همیشه در کنارم چون دوستت دارم میدانم روزی بیتو خواهم مرد ودستانت سخت دلتنگ خواهد شد و نگاهت همیشه تنها خواهد ماند، تو تنها گلی هستی که شعارت سینه را برای تپش قلبم تنگ میکند و حرفهایت دل را به آرزوهایم نزدیک میکند دوستت... دارم چون قلبم ترا دوست دارد به قلبم حسرت می میورزم چون ترا بیشتر از من دوست دارد اگر متوانستم فقط یک آرزو کنم آرزو میکردم که اشک تو باشم تا در چشمانت متولد میشدم و میمیردم عاشقانه، بی بهانه، عارفانه، خالصانه، صادقانه، بی نهایت دوستت دارم |
منصب منصور |
منصب منصور تـا مست شــوم شـــراب انگـور بــــــــده زآن می کـه کنـــــد غم زدلم دور بـــــــده فصل طرب وعیش ونشـاط آمـــده است از جـام لبت بـه جـــان مخمـور بــــــــده بــازآ که زگلـــــزار رُخت فیض بـجــویـــــم کــامی بـــدل عـــــاشق مشهــور بــــــده دل در گرو سلسـله ی مـوی تو شـــــد ای قـرص قمـرسلسله را شـور بـــــــده ورگــــرد زرُخســـــــارچــوگل پــاک کنی زآن گـرد به من هـــدیه ی کافـوربـــــــده یک بوسـه نـــــدادی زحیــا روز به من مــا را زلبـت در شب دیجــور بـــــــده زآن باده که مــدهوش کنــد پیــروجــوان رطلی به من غمــزده ،ای حــور بــــــده تـرکیب من ازعشق ســـرشتنـــد همی یـارب تـوبـه مــــن منصــب منصوربـــــده از هجـر تو شـد خســـــته و رنجـور"زریـر" زآن لعـــل لبت کـام بـه رنجـــور بــــــــده |
نويسنده: ابوسفیان "مرزایی" مورخ: 2009/4/1 در ساعت: 1:15 AM |
بی وفا شده ای |
دیگر به خاطر من سر به جاده ها نمی زنی ، از همه چیز و همه کس دل نمی بری ! دیگر احساس تنهایی مرا نوازش نمی کنی ، برایم اشک خوشحالی نمی ریزی گونه هایت را به خاطر نبود من در کنارت ، خیس خیس نمی کنی عزیزم آسمان دلت را ابری و چشمهایت را بارانی نمی کنی و اشک دیداری دوباره نمی ریزی انگار که بی وفا شده ای ، وجودی از سنگ و آتش شده ای ، مرا نوازش نمی کنی مرا در غم های خودت ، شریک و هم دردی برای خودت بدان ! اما افسوس که با خودم ، در وجود سرد خودم تنهای تنها مانده ام دیگر بی وفا شده ای ،وجودت نیز بی حس ، بدون احساس ، و بی درک شده است دیگر پرندگان را به سوی خودت صدا نمی زنی ، بر مرغ عشق غزل عشق و ترانه عزیزم به آن سوی افق ها نظاره کن ... به آن سوی آروزهایمایمان فکر کن به روزهای در کنار هم بودنمان فکر کن ، روزهای غم و غصه را ترک کن ،مرا دوباره نوازش کن تو مرا صدا بزن ، تو مرا ندایی بکن ، من هستم عزیزم .. منتظرت نشسته ام نازنینم شاید تو بی وفا نشده ای ، شاید تو از من دلسرد شده ای !!! از عشق من خسته شده ای ، از من دگر نا امید شده ای ... شاید ! انگار که همه آشفته حال و ماتم به همه کس و همه چیز شده اند ... شاید ابرها در آسمانها باز سرگزدان و هیران شده اند ... ای تنها امید و یکتا عشق من بیاو بی وفا مشو ! بیا و دوباره عاشقم باش تا عاشق قلب سرخت باشم ... مرهم و راز دار زندگی بسپار تا رهسپار نیستی ها شوند ، رهسپار به آن سوی نیستی ها شوند ! بیا و بی وفایی را ترک بکن ، زندگی را از نو شروع بکن ، بیا ای سرور قصر زندگیم ، بیا |
شب عشق |
برای دیدنت لحظه شماری میکنم برای دوباره زنده کردن خاطراتم را با خودم فکر میکنم هر چی گله از تموم گلستونها برات چیدم ولی فکر کنم عزیز دلم بازم بهت بدهکار میمونه همانقدر لحظه هام باهات سبز و رویاییه که فکر میکنم دارم خواب زیباترین بهار و رویاهامو می بینم حتی اگه بازم واژه های ناب رو گیر بیارم بازم من خودم رو بهت بدهکار می بینم اشک چیست ؟ نم نم تمنای دل اشک است یا از شادی و یا از جدایی است شادی آن شیرین و تبسم همیشگی عاشق استتلخ و غمزده پایان قصه غمبار عاشق است اگر خورشید بودم روشنی آفتاب را به تو هدیه می کردم اگر ماه بودم سپیدی مهتاب را به تو حدیه میکردم اگر آسمان بودم خوش رنگ ترین رنگین کمان هایم را به تو تقدیم می کردم اگر زمین بودم درخشان ترین و زیبا ترین الماس ها و جواهراتم را به تو هدیه می کردم اگر دریا بودم درشت ترین مرواریدهایم همراه با دلربا ترین پری ها را برایت می فرستادم اگر باد بودم خوش بوترین رایحه ها را از معطرترین گلها برایت به ارمغان می آوردم اگر بلبلی بودم دل انگیز ترین نغمه ها را برایت سر می دادم. |
منو ببخش |
اگه تو رو دوســت دارم خيـــلی زياد، منو ببخش اگه تويی اون که فقط دلم می خواد، منو ببخش اگه دلم تنگ می شه خيــــــلی برات، منو ببخش اگه نگام گم می شه تو شهر چشات، منو ببخش منــــو ببخش اگه شبا ستاره ها رو می شمارم اگه همش پيش همه بهت می گم دوست دارم منو ببخش اگه برات سبد سبد گل مـــــــی چينم منو ببخش اگه شبا فقط تو رو خواب مــــــی بينم منو ببخش اگه برات، ميميرم و زنده مــــی شم اگه با اين ديونگی هام پيش تو شرمنده میشم منو ببخش اگه تو رو می سپارمت دست خــــــدا اگه پيش غريبه ها به جای تو می گم شــــــــــما منو ببخش اگه واسه چشمای تو خيلی کمـم تو يه فرشته ای و من، خيلی باشم يه آدمــم منو ببخش، من نمیخوام تو رو به ماه نشـون بدم نشونی تو، نه به شب و نه دست آســــمون بدم منو ببخش اگه فقط می خوام بشی مال خودم ببخش اگه کمــم ولی، زيادی عاشقت شـــــدم |
مهتاب عشق |
تو را از بين صدها گل جدا کردم تو سينه جشن عشقت رو به پا کردم براي نقطــــه ي پايان تنــــهاييم تو تنها اســــمي بودي که صــــدا کردم عشق من عشق من بگو از پاکي چشمه منو لبريز خواستن کن با دستات حلقه اي از گل به ساق گردن من کن اگه از مرگ باور ها از آدم ها دلم سرده نوازش کن تو دستامو که خيلي وقته يخ کرده عشق من عشق من ديگه دلــــــوا پس بودن واسم بســــــه ديگه بيهوده پيمودن واســـــم بســـه زياد يم کرده پژمردن زياد يم کرده غم خوردن توي بيداد و تنهايي در عين زندگي مردن عشق من عشق من تا عشق تو را به جان ربودم از روز ازل هنــــوز مستــــم صـــــــــد باره درون خود زدودم |
- شبی در حال مستی تکیه بر جای خدا کردم
- در آن یک شب خدایا من عجایب کارها کردم
- جهان را روی هم کوبیدم از نو ساختم گیتی
- ز خاک عالم کهنه جهانی نو بنا کردم
- کشیدم بر زمین از عرش، دنیادار سابق را
- سخن واضح تر و بهتر بگویم کودتا کردم
- خدا را بنده ی خود کرده خود گشتم خدای او
- خدایی با تسلط هم به ارض و هم سما کردم
- میان آب شستم سهر به سهر برنامه پیشین
- هر آن چیزی که از اول بود نابود و فنا کردم
- نمودم هم بهشت و هم جهنم هردو را معدوم
- کشیدم پیش نقد و نسیه، بازی را رها کردم
- نمازو روزه را تعطیل کردم، کعبه را بستم
- وثاق بندگی را از ریاکاری جدا کردم
- امام و قطب و پیغمبر نکردم در جهان منصوب
- خدایی بر زمین و بر زمان بی کدخدا کردم
- نکردم خلق ، ملا و فقید و زاهد و صوفی
- نه تعیین بهر مردم مقتدا و پیشوا کردم
- شدم خود عهده دار پیشوایی در همه عالم
- به تیپا پیشوایان را به دور از پیش پا کردم
- بدون اسقف و پاپ و کشیش و مفتی اعظم
- خلایق را به امر حق شناسی آشنا کردم
- نه آوردم به دنیا روضه خوان و مرشد و رمال
- نه کس را مفتخور و هرزه و لات و گدا کردم
- نمودم خلق را آسوده از شر ریاکاران
- به قدرت در جهان خلع ید از اهل ریا کردم
- ندادم فرصت مردم فریبی بر عباپوشان
- نخواهم گفت آن کاری که با اهل ریا کردم
به جای مردم نادان نمودم خلق گاو و خر
- مقدر داشتم خالی ز منت، رزق مردم را
- نه شرطی در نماز و روزه و ذکر و دعا کردم
- نکردم پشت سر هم بندگان لخت و عور ایجاد
- به مشتی بندگان آْبرومند اکتفا کردم
- هر آنکس را که میدانستم از اول بود فاسد
- نکردم خلق و عالم را بری از هر جفا کردم
- به جای جنس تازی آفریدم مردم دل پاک
- قلوب مردمان را مرکز مهر و وفا کردم
- سری داشت کو بر سر فکر استثمار کوبیدم
- دگر قانون استثمار را زیر پا کردم
- رجال خائن و مزدور را در آتش افکندم
- سپس خاکستر اجسادشان را بر هوا کردم
- نه جمعی را برون از حد بدادم ثروت و مکنت
- نه جمعی را به درد بی نوایی مبتلا کردم
- نه یک بی آبرویی را هزار گنج بخشیدم
- نه بر یک آبرومندی دوصد ظلم و جفا کردم
- نکردم هیچ فردی را قرین محنت
- و خواریگرفتاران محنت را رها از تنگنا کردم
- به جای آنکه مردم گذارم در غم و ذلت
- گره از کارهای مردم غم دیده وا کردم
- به جای آنکه بخشم خلق را امراض گوناگون
- به الطاف خدایی درد مردم را دوا کردم
- جهانی ساختم پر عدل و داد و خالی از تبعیض
- تمام بندگان خویش را از خود رضا کردم
- نگویندم که تاریکی به کفشت هست
- از اولنکردم خلق شیطان را عجب کاری به جا کردم
- چو میدانستم از اول که در آخر چه خواهد شد
- نشستم فکر کار انتها را ابتدا کردم
- نکردم اشتباهی چون خدای فعلی
- عالم خلاصه هرچه کردم خدمت و مهر و صفا کردم
- زمن سر زد هزاران کار دیگر تا سحر لیکن
- چو از خود بی خود بودم ندانسته چه ها کردم
- سحر چون گشت از مستی شدم هوشیار
- خدایا در پناه می جسارت بر خدا کردم
- شدم بار دگر یک بنده درگاه او گفتم خداوندا نفهمیدم خطا کردم سورج .... soraj
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر